Zasady mierzenia podstawowej temperatury ciała

Zasady mierzenia podstawowej temperatury ciała

Zapisy temperatury możemy prowadzić w zwykłym ze­szycie w kratkę z naniesioną skalą temperatury, po wpi­saniu u góry dni miesiąca, a u dołu bieżących dni cyklu. Prawidłowe mierzenie wymaga przestrzegania następują­cych zasad: Przed każdym mierzeniem termometr powinien być dobrze strząśnięty. Temperaturę mierzy się codziennie rano, przed wsta­niem z łóżka, nie wykonując uprzednio żadnych innych czynności. Powinno się to dziać mniej więcej o tej samej porze. Odchylenia przekraczające 1 godzinę należy za­znaczyć na karcie w danym dniu. W przypadku pracy noc­nej (praca na 3 zmiany) temperaturę mierzy się po powro­cie do domu i śnie trwającym co najmniej 3 godziny. Rów­nież i wtedy należy dbać, aby mierzenie temperatury przy­padało mniej więcej na tę samą porę. Temperaturę mierzy się zasadniczo w pochwie lub odbytnicy w ciągu 5 minut. Można również mierzyć w ja­mie ustnej pod językiem, ale nigdy pod pachą, bo w tym ostatnim przypadku pomiar jest do tych celów zbyt nie­dokładny. Bezpośrednio po zmierzeniu temperatury należy ją odnotować na karcie ciepłoty. Każda karta ciepłoty służy na 1 cykl. Zwykły zeszyt w kratkę nadaje się doskonale do notowania w nim wy­kresów. Posługiwać się można zwykłym termometrem lekar­skim. Specjalny termometr o szerszych odstępach między kreskami nie daje większej dokładności, tylko ułatwia czy­tanie. Każde niedomaganie, jak przeziębienie, katar, ból gło­wy itd., należy zaznaczyć na karcie ciepłoty, ponieważ w tym czasie może się zmieniać typowy przebieg krzywej. W przypadku zmiany termometru, który np. może ulec stłuczeniu, należy to zaznaczyć na karcie, gdyż nawet wzorcowe termometry mogą wykazywać znaczne różnice względem siebie. Po zmierzeniu temperatury zapisujemy jej wartość w postaci punktu i następnie poszczególne punkty łączy­my linią ciągłą. Zaleca się, szczególnie w pierwszych miesiącach stosowania metody, częste korzystanie z porad doświadczone­go w tej dziedzinie lekarza lub osoby przez niego upoważ­nionej, by uniknąć błędów w ocenie krzywej temperatury. Nabiera to szczególnej wagi u kobiet, u których skok tem­peratury nie jest ostry, lecz wznosi się stopniowo w cią­gu kilku dni.