Poród źródłem niezapomnianych przeżyć

Poród źródłem niezapomnianych przeżyć

Według opinii większości badaczy kultur pierwotnych, po­ród u ludów nie objętych naszą cywilizacją przebiega ra­czej łatwo, trwa krótko i na ogół nie przerywa normalnych zajęć kobiety. Czas trwania porodu wynosi przeciętnie około 4 godzin. Co do zachowania się rodzących i ich oto­czenia, opisy różnią się znacznie. U szczepów prymityw­nych w Ameryce Południowej kobiety rodzą w obecności bliższej i dalszej rodziny, nie wyłączając dzieci, by zade­monstrować im, że chodzi o czynność naturalną. U Irokezów obelgą dla wspólnika jest uciec z pola walki, a dla kobiety — krzyczeć w czasie porodu. W kręgu naszej cywilizacji dominuje stereotyp bólu i cierpienia. Nasze słownictwo medyczne wyzbywa się określenia „ból” używanego zamiast słowa „skurcz”, cho­ciaż wiadomo, że o postępie porodu decyduje siła i wydajność skurczów, a nadmierne ich odczuwanie świadczy prze­de wszystkim o niewłaściwej współpracy z siłami natury. Ewolucja socjalna kobiety skrzywiła w dużej mierze pra­widłową postawę wobec przeżywania ciąży i porodu. Jed­nakże młoda generacja mężczyzn i kobiet odznacza się zdolnością przekształcania postaw i uwalniania się od na­cisków złych tradycji. Dokonuje się readaptacja w kierun­ku prostoty i naturalności w przeżywaniu porodu. Zasady psychoprofilaktyki realizowane w Szkołach Ro­dzenia, tych nowoczesnych Uniwersytetach młodych mał­żeństw, zmieniają styl rodzenia. Nie chodzi tu wcale o po­wrót do epoki kamienia łupanego, lecz o wyeliminowanie czynników, które mogą zakłócić zachowanie się kobiety w przebiegu porodu. Szanując jej wolność osobistą i ma­jąc na uwadze, że każdy człowiek jest indywidualnością jedyną i niepowtarzalną, chcemy przyczynić się, by oso­bowość kobiety wyraziła się jak najpełniej i w warunkach najkorzystniejszych w przeżywaniu wspaniałego zjawiska, jakim jest macierzyństwo. Zwróćmy jednak uwagę na to, co sami rodzice piszą na ten temat. Podstawą istnienia i rozwoju placówek zwanych Szko­łami Rodzenia są autentyczne doświadczenia uczestniczek kursu psychoprofilaktyki porodowej oraz ich mężów. Spon­taniczne wypowiedzi samych rodziców są bezcennym źród­łem wiedzy o narodzinach człowieka dla tych osób, które podejmują trud i radość rodzicielstwa. Świeżość i bezpo­średnia forma ich przekazu pozwalają odwrócić bieg myśli, zawartej w słowach A. Mickiewicza: „Martwe znasz praw­dy, nieznane dla ludu, nie znasz prawd żywych, nie zoba­czysz cudu”.